Objawy łuszczycy

Łuszczyca dotyka około 100 mln osób na całym świecie. W Polsce ocenia się, że nawet milion mieszkańców może na nią cierpieć.


Jest to choroba skóry, którą charakteryzuje zwiększona produkcja oraz przyspieszone złuszczanie komórek skóry. Objawem widocznym na skórze jest zmiana w kolorze różowym, czerwonym lub brunatnym pokryta srebrzystą łuską.

Taką definicję choroby zna każdy albo prawie każdy, kto ją ma. Ale to za mało, żeby potrafić sobie z nią radzić każdego dnia. Dowiedz się o niej więcej, zobacz jak wiele zależy od Ciebie i jak mogą pomóc Ci inni, aby aktywnie kontrolować przebieg swojej choroby.

Co to jest łuszczyca?

Łuszczyca jest przewlekłą, zapalną chorobą skóry, która charakteryzuje się zwiększoną produkcją oraz przyspieszonym złuszczaniem komórek skórnych. Wierzchnia warstwa skóry to naskórek. Komórki skórne tej warstwy nieustannie podlegają procesowi wymiany i złuszczania. Proces ten zajmuje zazwyczaj jeden miesiąc, jednakże w przypadku łuszczycy trwa znacznie krócej (mniej niż jeden tydzień). Przyspieszenie procesu powoduje gromadzenie się nadmiaru komórek na powierzchni naskórka. W tym miejscu pojawia się łuszczyca w postaci różowo-czerwonej lub brunatnej zmiany pokrytej srebrzystą łuską.

objawy1_polaczony

Każdy może zachorować na łuszczycę. Choroba w przybliżeniu dotyka 2-3% całej populacji i występuje z równą częstotliwością wśród kobiet i mężczyzn.

Łuszczyca może pojawić się w każdym wieku, ale najwięcej osób zaczyna chorować albo w wieku młodzieńczym między 20 a 30 rokiem życia, albo znacznie później, około 50 roku życia.

W 60 – 70% przypadków, łuszczycy towarzyszy swędzenie skóry.

Łuszczyca bywa trudna do zdiagnozowania, ponieważ może przypominać inne choroby skóry.

Jeżeli wydaje Ci się, że możesz mieć łuszczycę, skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem dermatologiem, aby ostatecznie potwierdzić diagnozę.

Rodzaje łuszczycy i charakterystyczne objawy

Jest wiele typów łuszczycy, które często odróżnia się na podstawie umiejscowienia oraz wyglądu zmian skórnych. Obecność oraz rozmieszczenie wykwitów łuszczycowych może się różnić – niektóre osoby mogą mieć pojedyncze zmiany jedynie na określonej części ciała, a w przypadku innych, łuszczyca może pokrywać prawie całą lub nawet całą skórę. Najczęściej występującą odmianą łuszczycy jest łuszczyca plackowata.

Najczęstsza lokalizacja zmian łuszczycowych

objawy3

Istnieje kilka różnych odmian łuszczycy:

  • Łuszczyca plackowata
  • Łuszczyca kropelkowata
  • Łuszczyca pieniążkowata
  • Łuszczyca krostkowa
  • Erytrodermia łuszczycowa
  • Łuszczyca odwrócona
  • Łuszczyca stawowa

Łuszczyca plackowata

Łuszczyca plackowata jest zdecydowanie najpowszechniej występującą odmianą choroby. Lekarze określają ją, jako „czerwoną i łuskowatą”. Obszary objęte chorobą przybierają kształt okrągłych lub owalnych, płaskich grudek uniesionych ponad powierzchnię zdrowej skóry. Grudki te mają wyraźny zarys, łatwo jest dostrzec, gdzie kończy się niezmieniony chorobowo obszar skóry, a gdzie zaczyna się wykwit. Zmiany mają zazwyczaj kolor różowo-czerwony lub brunatny i przeważnie pokrywa je srebrzysta łuska, która obficie się złuszcza.

Case-1_1b Turunen5before Venalainen2before

Liczba i rozmiar grudek może się różnić, natomiast zdrapanie łuski prowadzi do pojawiania się drobnych kropelek krwi. Kolor grudek może przybierać różną intensywność. Zazwyczaj są one bardziej czerwone na brzegach niż w jej środku. Mogą być zarówno grube, jak i cienkie.

Choroba może pojawić się w różnej lokalizacji na skórze i w zależności od umiejscowienia, zmiany wyglądają różnie. Łuszczyca często występuje symetrycznie na zewnętrznych częściach ramion i nóg, a w szczególności w obrębie kolan i łokci. Inną częstą lokalizacja łuszczycy jest skóra głowy i pleców, w okolicach dolnego odcinka kręgosłupa. Niemniej zmiany mogą pojawić się również w obrębie innych części ciała, takich jak twarz, dłonie, stopy, paznokcie, fałdy skórne oraz błony śluzowe.

W 60 – 70% przypadków łuszczycy plackowatej towarzyszy swędzenie skóry. Swędzenie nie jest nieustanne, ale dla niektórych osób może stanowić duży problem.

Łuszczyca kropelkowata

Łuszczyca kropelkowata charakteryzuje się występowaniem małych, czerwonych, pokrytych łuską kropeczek (w odróżnieniu od większych grudek), które wyglądają niczym krople wody na powierzchni ciała. Odmiana kropelkowata dotyczy głównie młodych osób cierpiących z powodu łuszczycy (dzieci i młodzieży).

Ten rodzaj łuszczycy zazwyczaj pojawia się gwałtownie, niekiedy w odpowiedzi na infekcję górnych dróg oddechowych, szczególnie paciorkowcową infekcję gardła (angina).

Łuszczyca kropelkowata charakteryzuje się spontanicznym ustąpieniem w ciągu kilku tygodni. Leczenie infekcji właściwym antybiotykiem często przyspiesza proces zdrowienia. Łuszczyca może pojawić się ponownie w tej samej postaci lub w formie łuszczycy zwyczajnej.

Łuszczyca pieniążkowata

Tę odmianę charakteryzuje występowanie zmian w postaci okrągłych grudek o kilkucentymetrowej średnicy. Ich rozmiar jest bardzo zbliżony do rozmiaru monety.

Łuszczyca krostkowa

Ten typ łuszczycy dotyka mniej niż 10% wszystkich osób cierpiących z powodu łuszczycy. Może być konsekwencją komplikacji po łuszczycy plackowatej lub też skutkiem zażywania lub odstawienia określonych lekarstw, również sterydów stosowanych w leczeniu łuszczycy.

Zmiany skórne charakteryzują się występowaniem krostek i występują najczęściej na wewnętrznych stronach dłoni, podeszwach stóp, palcach oraz paznokciach.

Erytrodermia łuszczycowa

Erytrodermia łuszczycowa jest jedną z najcięższych postaci łuszczycy. Przy tej odmianie zmiany łuszczycowe zajmują całą bądź prawie całą skórę. Towarzyszy im wysoka temperatura oraz bóle mięśni i stawów. Skóra jest zazwyczaj napięta, swędzi i boli. W trakcie jej przebiegu mogą pojawić się również wykwity pokryte krostkami. Często pojawia się jako znaczne pogorszenie przebiegu łuszczycy plackowatej.

Pacjenci cierpiący na erytrodermię wymagają specjalistycznej opieki dermatologicznej. W większości przypadków wymagają hospitalizacji.

Łuszczyca stawowa

U części osób z łuszczycą na skórze może rozwinąć się łuszczyca stawowa.

Ta przewlekła choroba charakteryzuje się zapaleniem skóry (łuszczycą) oraz stawów (artropatią). Nie wiadomo dokładnie, co jest przyczyną choroby, ale predyspozycje genetyczne odgrywają tu istotną rolę. Dzieci rodziców dotkniętych łuszczycą stawową są trzykrotnie bardziej zagrożone ryzykiem rozwoju tej odmiany łuszczycy.

Zazwyczaj objawy skórne są pierwsze i pojawiają się przed objawami stawowymi, do których zalicza się puchnięcie ścięgien i więzadeł. Łuszczyca stawowa może wywoływać bóle i zesztywnienia stawów, przemęczenie oraz prowadzić do ograniczenia sprawności ruchowej.

W 70% przypadków łuszczyca stawowa dotyczy stawów obwodowych (bioder, ramion, rąk oraz nóg), ale może też obejmować kręgi kręgosłupa (odmiana osiowa). Łuszczyca stawowa może również dotyczyć przyczepów ścięgnistych, czyli miejsc, gdzie ścięgna łączą się z kośćmi, co może wyjaśniać bóle w okolicach pięt, itp.

Choroba pojawia się zazwyczaj pomiędzy 30 a 50 rokiem życia i dotyka w równym stopniu kobiety oraz mężczyzn. Jednak mężczyźni częściej cierpią z powodu odmiany osiowej choroby, natomiast kobiety z powodu schorzeń stawów obwodowych. Dokładna liczba osób dotkniętych łuszczycą stawową nie jest znana, ale szacuje się, że cierpi na nią około 1% całej populacji. Wśród chorych na łuszczycę, odsetek ten jest wyższy.

Łuszczyca odwrócona

Łuszczyca odwrócona pojawia się zazwyczaj w rejonach pach, pachwin, pod piersiami, w okolicach genitaliów i pośladków oraz w obrębie innych fałdów skórnych. Charakteryzuje się występowaniem jasnoczerwonych, gładkich (niepokrytych łuską ani niełuszczących się) zmian. Wyraźnie odgraniczone brzegi wykwitów mogą czasami powodować pękanie w zgięciach skórnych.

Obszary skóry dotknięte chorobą są podrażniane przez pot oraz otarcia skóry związane z bliskością fałdów skórnych i delikatnością tych okolic ciała.

Dziesięć faktów dotyczących łuszczycy

  1. Łuszczyca może się pojawić w dowolnym miejscu na skórze. Najczęściej jednak, zmiany występują na skórze głowy, łokciach oraz kolanach.
  2. Występuje zazwyczaj w postaci uniesionych grudek pokrytych srebrzystą łuską, umiejscowionych w różnych obszarach skóry.
  3. Jest chorobą przewlekłą, a jej objawy mogą być różne.
  4. Może pojawić się w każdym wieku i dotyka w równym stopniu kobiety, jak i mężczyzn.
  5. Może być schorzeniem dziedzicznym, ale nie jest zakaźna.
  6. W przypadku niektórych osób czynniki dodatkowe, takie jak infekcje gardła, poparzenia słoneczne, stres, przyjmowane lekarstwa oraz alkohol, mogą powodować rozwój lub zaostrzenia łuszczycy.
  7. Rozsądna i kontrolowana ekspozycja na światło słoneczne jest korzystna w przypadku większości chorych, ale w nielicznych przypadkach może również zaostrzyć przebieg łuszczycy.
  8. U części osób może rozwinąć się łuszczyca stawowa.
  9. Łuszczycę można kontrolować, a nawet pozbyć się jej objawów.
  10. Leczenie miejscowe jest zazwyczaj skuteczne, jeżeli jest stosowane we właściwy sposób.